
IPv6 staat voor Internet Protocol versie 6. Het is de opvolger van IPv4, het systeem dat elk apparaat op het internet een eigen adres geeft. Een IPv6-adres is 128 bits lang in plaats van 32 bits. Zo kunnen er veel meer gsm's, laptops en andere toestellen met het internet verbonden worden. Dat was nodig, want de vrije IPv4-adressen zijn op.
Het verschil tussen IPv4 en IPv6
Wie online gaat, krijgt een IP-adres van zijn internetprovider. Je kan dat vergelijken met een telefoonnummer: elke internetverbinding en elke website heeft een eigen nummer, zodat gegevens bij de juiste ontvanger aankomen. Bij een website is de domeinnaam de naam die je onthoudt en het IP-adres het nummer erachter. Meer over de basis lees je in ons artikel over wat een IP-adres is.
IPv4 en IPv6 geven allebei zulke adressen, maar ze schrijven ze anders en hebben een heel andere capaciteit.
| IPv4 | IPv6 | |
|---|---|---|
| Lengte van een adres | 32 bits | 128 bits |
| Schrijfwijze | Vier getallen gescheiden door punten, zoals 192.0.2.53 | Hexadecimale tekens in groepen, gescheiden door dubbele punten, zoals 2001:0db8:85a3:0000:0000:8a2e:0370:7334 |
| Aantal mogelijke adressen | Ongeveer 4,3 miljard, en de vrije voorraad is op | Ongeveer 340 sextiljoen, een getal van 39 cijfers, genoeg voor veel meer toestellen |
| Adressen delen via NAT | Vaak gebruikt om met weinig adressen rond te komen | Niet nodig om adressen te sparen |
IPv4 en IPv6 werken niet rechtstreeks samen: een toestel dat alleen IPv4 kent, begrijpt IPv6 niet. Zolang de overgang duurt, ondersteunen veel toestellen en netwerken allebei de protocollen. Dat heet dual stack.
Waarom de IPv4-adressen op zijn
Er zijn niet genoeg IPv4-adressen voor een internet dat zo groot is als vandaag. De vijf regionale registers die IP-adressen uitdelen, werken samen in de Number Resource Organization. Op 3 februari 2011 maakte die organisatie bekend dat de centrale voorraad vrije IPv4-adressen volledig verdeeld was. RIPE NCC, dat de IP-adressen voor Europa uitdeelt, gaf in november 2019 zijn laatste vrije IPv4-adressen uit.
Dat het internet toch blijft werken, komt onder meer door NAT (Network Address Translation). Je router geeft de toestellen in je huis meestal een privé-IP-adres en vertaalt dat naar het ene openbare adres dat je van je internetprovider krijgt. Zo delen al je toestellen één openbaar adres. Het nadeel merk je als iets in je huis van buitenaf bereikbaar moet zijn, zoals een eigen webserver of een online game. Dan moet je in je router soms ingewikkelde regels instellen.
Hoe ziet een IPv6-adres eruit?
Een IPv6-adres schrijf je als acht groepen van 16 bits, gescheiden door dubbele punten. Elke groep bestaat uit één tot vier hexadecimale tekens: cijfers en de letters a tot f. Een voorbeeld is het adres 2001:0db8:85a3:0000:0000:8a2e:0370:7334 uit de tabel hierboven.
Om zo'n lang adres makkelijker te schrijven, mag je het op twee manieren inkorten:
- Voorloopnullen weglaten. Nullen aan het begin van een groep mag je schrappen, zolang er in elke groep minstens één teken overblijft.
- Nulgroepen samenvoegen. Een of meer opeenvolgende groepen met alleen nullen vervang je door
::. Dat mag maar één keer in een adres.
De standaard geeft zelf het voorbeeld 2001:DB8:0:0:8:800:200C:417A, dat je inkort tot 2001:DB8::8:800:200C:417A. Adressen die met 2001:db8 beginnen, horen bij een reeks die alleen voor voorbeelden en documentatie bedoeld is. Beide voorbeeldadressen zijn dus niet aan een echt netwerk toegekend.
Net als een huisadres met een straat en een huisnummer bestaat een IPv6-adres uit twee delen. Het voorvoegsel duidt het netwerk aan, de interface-id het toestel.
Heb je al een IPv6-verbinding?
Of je al een IPv6-verbinding hebt, hangt af van je internetprovider en je apparatuur. Het snelst zie je het met een online test zoals test-ipv6.com, die in je browser toont of je verbinding een IPv6-adres heeft. Naast zo'n test raadt de Internet Society aan om bij je provider te vragen of die je IPv6-adressen geeft en na te gaan of je apparatuur IPv6 ondersteunt.
De meeste besturingssystemen, ook die van gsm's, en de meeste netwerkapparaten kunnen met IPv6 overweg, maar niet alle apparatuur en software. Of je modem of router het ondersteunt, lees je in de handleiding of op de website van de maker.
Werkt er iets niet, dan twijfel je misschien of je IPv6 aan of uit moet zetten. Uitschakelen lijkt een snelle oplossing, maar je laat IPv6 beter aan. Microsoft raadt af om IPv6 in Windows uit te schakelen, omdat sommige onderdelen van Windows dan mogelijk niet meer werken. Als je toch een reden hebt om het uit te zetten, volg dan de uitleg van je internetprovider of van de maker van je toestel.
Heb je een zaak met een eigen netwerk, dan begin je volgens RIPE NCC met een overzicht van je apparatuur. Daarin noteer je welke routers, servers en andere toestellen voor IPv6 een upgrade of vervanging nodig hebben.
Is IPv6 veiliger dan IPv4?
Nee, IPv6 maakt je netwerk niet vanzelf veiliger. Met IPv6 is NAT niet meer nodig om adressen te sparen, dus je toestellen hebben elk een eigen adres. Bij IPv4 wordt NAT vaak als bescherming gezien, maar die bescherming krijg je ook met een gewone firewall. Met IPv6 neemt een firewall die taak over. Die geeft je vaak meer en duidelijkere controle over welk verkeer van buitenaf je toestellen mag bereiken.
Ga in de instellingen van je router na of de firewall ook voor IPv6 aanstaat. Vind je die optie niet, dan helpen de handleiding of de website van de maker je verder.
IPv6 voor je website en domeinnaam
Een domeinnaam verwijst naar een IPv6-adres met een AAAA-record in de DNS. Dat record vertelt browsers welk IPv6-adres bij je domeinnaam hoort, zodat ze je website ook via IPv6 vinden. Het werkt zoals een A-record, dat hetzelfde doet voor een IPv4-adres.
Host je je website bij ons, dan zit IPv6 in elk pakket van onze webhosting. Wanneer we je webruimte instellen, maken we de standaard DNS-instellingen voor je domein aan.
Wil je je domein naar het IPv6-adres van een andere server laten verwijzen, vraag dan eerst het IPv6- en het IPv4-adres op bij die andere host. Daarna maak je in je configuratiescherm bij de DNS-instellingen zelf een AAAA-record aan met het IPv6-adres en een A-record met het IPv4-adres. Het A-record heb je ook nodig, want zodra je een record aanmaakt dat met de standaard DNS-instellingen botst, worden die automatisch uitgeschakeld. Zo bepaal je hoe bezoekers je website via IPv6 bereiken, ook als die bij een andere host staat. Een wijziging in de DNS is niet meteen overal zichtbaar. Servers mogen een record standaard een uur in hun cache bewaren, dus het kan even duren voor je domein naar het nieuwe adres verwijst.
Zet je een nieuwe website online, dan kan je meteen een hostingpakket kiezen dat past bij de grootte van je website.
Naast IPv6 krijg je in elk hostingpakket ook een SSL-certificaat.
Bekijk de hostingpakkettenAanbevolen lectuur
Webhosting4 aug 2026Wat is een cache?
Zo werkt een cache, lees hier hoe jij je cache wissen kan, het belang van een cache en waarom je deze ook moet legen.
Webhosting4 aug 2026Wat is SSH?
Wat is SSH en hoe werkt het? In dit artikel leggen we het belang en de geschiedenis uit van een secure shell connection. Ontdek het nu.
Webhosting4 aug 2026Wat is een cms (contentmanagementsysteem)?
Met een contentmanagementsysteem (cms) maak en beheer je eenvoudig jouw website. Wil je meer weten? In deze gids leer je alles over cms’en!
